|
Witamina "D"
Pierwotnie nazwana była witaminą A, od łacińskiego słowa antyrachitic,
ponieważ chroniła, oraz leczyła krzywicę i osteoporozę. Istnieją dwie podstawowe
formy witaminy D, różniące się przede wszystkim budową łańcucha bocznego:
- ergokalcyferol (witamina D2), naturalnie występujący w organizmach
roślinnych/drożdżach;
- cholekalcyferol (witamina D3), naturalnie występujący w organizmach
zwierzęcych.
Witaminy D w organizmie człowieka można zaliczyć do witamin lub prohormonów.
Zarówno witamina D2 jak i D3 nie ma aktywności biologicznej i uzyskuje ją
poprzez enzymatyczną hydroksylację przy tych samych atomach węgla ich
cząsteczek. U ludzi biologicznie czynną formą witaminy D jest
1α,25-dihydroksywitamina D.
Prowitaminą D2 jest ergosterol, a D3 - pochodna cholesterolu
7-dehydrocholesterol. W skórze, przede wszystkim w naskórku (głównie w
keratynocytach warstwy rozrodczej), przez działanie światła słonecznego na
7-dehydrocholesterol w wyniku nieenzymatycznego, fotochemicznego przekształcenia
powstaje najpierw forma prewitaminy D, która pod działaniem energii cieplnej
ciała przekształcona zostaje ostatecznie w cholekalcyferol.
Przekształcenie prowitaminy D w prewitaminę zachodzi przez działanie zakresu
promieniowania świetlnego długości 290-315 nm, które wchodzi w zakres
promieniowania UV-B.
Nie ma niebezpieczeństwa powstawania toksycznych ilości witaminy D3 w wyniku
nadmiernej ekspozycji na światło słoneczne, ponieważ w takiej sytuacji nadmiar
prewitaminy i witaminy jest przez nie rozkładany.
Nawet ponad 90% dobowego zapotrzebowania na witaminę D może być wyprodukowane w
skórze pod wpływem światła słonecznego. Na skórną produkcję witaminy D mają
wpływ: pora roku, zachmurzenie i zanieczyszczenia powietrza, szerokość
geograficzna, stosowanie kremów z filtrem, pigmentacji skóry i starzenie się
skóry.
Ocenia się, że ok. 80-100% dobowego zapotrzebowania na witaminę D3 pochodzi z
biosyntezy w skórze, a tylko w niewielkim stopniu wspomagane jest przez źródła
pokarmowe.
Działania witaminy D:
- Układ kostny - wpływ na metabolizm kości; zwiększa w osteoblaście
ekspresję RANKL, a ten z kolei aktywuje RANK w prekursorze osteoklasta, co
prowadzi do powstania dojrzałego osteoklasta, który przez działanie resorpcyjne
powoduje uwalnianie wapnia z kośćca kształtowanie się kości i zębów. Niedobór
witaminy D (hipowitaminoza, awitaminoza) u dzieci prowadzi do krzywicy,
zaburzenia mineralizacji kości i zmniejszenia masy kostnej, a u dorosłych
wywołuje bóle kostne, osteomalację i osteoporozę
- Ma korzystny wpływ na system nerwowy i mięśniowy.
Regeneruje neurony, zwiększa masę mięśniową i siłę mięśni. Niedobór witaminy D
prowadzi do mialgii i miopatii
- Ma działanie immunomodulujące i pośrednio przeciwbakteryjne
Witamina D aktywuje geny kodujące peptydy przeciwbakteryjne (o cechach
naturalnych antybiotyków), katelicydynę i β-defensynę 2. Katelicydyna wykazuje
aktywność biologiczną przeciw wielu bakteriom, w tym bakteriom gruźlicy, co może
tłumaczyć skuteczność "słonecznej kuracji" zalecanej w XIX wieku w leczeniu tej
choroby. Katelicydna produkowana jest przez komórki odpornościowe przy
zetknięciu ze ścianami komórkowymi bakterii, w obecności formy 25D witaminy D.
Działanie przeciwzapalne polega na hamowaniu produkcji cytokin
Cukrzyca: badania na dużą skalę pokazały, że suplementacja witaminy D w
dzieciństwie zmniejsza ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 1. Inne badania
wykazały, że suplementacja tej witaminy u osób z cukrzycą typu 2 ostatnio
zdiagnozowaną poprawiła wydzielenie insuliny i tolerancję glukozy.
Wspomaga komórki szpiku kostnego spełniające funkcje obronne (wspomaganie
leczenia chorób autoimmunologicznych).
Przykładowo przy stwardnieniu rozsianym - sezonowe braki witaminy D powodują
zaostrzenie objawów choroby wczesną wiosną i złagodzenie jesienią. Częstsza
ekspozycja na światło słoneczne w dzieciństwie obniża ryzyko zachorowania.
Wyższy poziom witaminy D we krwi obniża ryzyko zachorowania na SM wśród białych.
Zwiększa odporność - wśród etiopskich dzieci z zapaleniem płuc 13 razy częściej
występuje krzywica.
- Ma działanie antyproliferacyjne i zapobiega powstawaniu komórek nowotworowych,
wpływa na apoptozę i angiogenezę.
Obserwuje się odwrotną korelację między ilością ekspozycji na światło słoneczne
a występowaniem pewnych typów nowotworów. U zwierząt syntetyczny analog formy
1,25(OH)2D, EB1089 (nie powoduje on zwiększonego odkładania się wapnia), o 80%
zmniejszał wzrost raków głowy, szyi, piersi i gruczołu krokowego. Dzieje się to
przez stymulację genu GAAD45a, hamującego wzrost przy uszkodzeniu DNA. Innymi
aktywowanymi genami są geny odpowiedzialne za dojrzewanie i różnicowanie się
komórek.
Według badań przeprowadzonych na 17 tys. osób wyższy poziom witaminy D w
surowicy nie wpływa na całkowitą liczbę zgonów z powodu raka. Osoby z wyższym
poziomem mają niższe ryzyko zachorowania na raka jelita grubego i piersi, ale
jest to rekompensowane zwiększonym ryzykiem zachorowania na inne nowotwory.
- Analiza 18 wyników badań, w których łącznie uczestniczyło 57 tys. ludzi,
wykazała że wśród przyjmujący witaminę D, w średniej dawce 528 j.m.,
śmiertelność spadła o 7%[10].
- Działania metaboliczne w wielu tkankach przytarczyce, jajniki, serce, piersi
W organizmie człowieka odgrywa rolę pośrednią między witaminą (dostarczana z
zewnątrz) a hormonem (produkowana przez jedną tkankę, skórę, oddziałuje na inne
- poprzez VDR działają, np. estrogeny i testosteron).
Właściwości chemiczne
Witamina D posiada wspólny dla steroidów rdzeń
cyklopentanoperhydrofenatrenowy, lecz różni się tym, że pierścień B uległ
rozszczepieniu. Jest nierozpuszczalna w wodzie a rozpuszczalna w tłuszczach.
Odporna na działanie podwyższonej temperatury i nie zmienia się w czasie
długotrwałego przechowywania. Jest również stosunkowo trwała w środowisku
zasadowym, natomiast jest wrażliwa na działanie kwasów. Ergokalcyferol ogrzewany
powyżej temperatury 160-190°C przechodzi w biologicznie nieaktywne izomery.
Prowitaminą D2 jest ergosterol, a prowitaminą D3 jest 7-dehydrocholesterol.
Poziom witaminy D
Przy odpowiednim nasłonecznieniu ilość, która jest wytwarzana w skórze jest
na tyle wystarczająca, że nie trzeba czerpać jej dodatkowo ze źródeł pokarmowych
(nie jest więc do końca witaminą). Ilość wytwarzanej witaminy D u ludzi podlega
wahaniom sezonowym i zazwyczaj spada im dalej na północ lub południe teren jest
położony. W strefie klimatu umiarkowanego, przez około połowę roku ilość światła
słonecznego jest za mała, aby skóra człowieka mogła sama wytworzyć dostateczną
ilość witaminy.
Witamina D krąży w organizmie głównie w postaci 25(OH)D3. Najbardziej aktywną
biologicznie formą jest 1,25(OH)2D3, której poziom jest ściśle kontrolowany. Z
tego względu bardziej wiarygodne jest oznaczanie poziomu 25(OH)D3. W
umiarkowanym niedoborze witaminy D, a także w trakcie leczenia stężenia
1,25(OH)2D3 mogą być fałszywie wysokie i wprowadzać w błąd, zaś w przypadku
przedawkowania pozostawać w normie.
Prawidłowy poziom witaminy D wynosi 20-60 ng/ml (50-150 nM/l), wartości między 8
a 20 ng/ml oznaczają hipowitaminozę, a poniżej 8 ng/ml awitaminozę.
Skutki niedoboru
Przyczynami niedoboru są małe spożycie w połączeniu z małą ekspozycją na
słońce (UVB) i różne zaburzenia, w tym rzadko dziedziczne, takie jak zaburzenia
wchłaniania, choroby zakłócające przemianę witaminy D w wątrobie i nerkach w jej
aktywne biologicznie metabolity.
Awitaminoza grozi krzywicą u dzieci i młodzieży, rozmiękaniem kości
(osteomalacja) i osteoporozą u dorosłych, złamaniami, skrzywieniami i
zwyrodnieniami układu kostnego, zniekształceniami sylwetki, złym funkcjonowaniem
układu nerwowego i mięśniowego, zapaleniem spojówek, stanami zapalnymi skóry,
osłabieniem organizmu i zmniejszeniem odporności, pogorszeniem słuchu,
osłabieniem i wypadaniem zębów oraz zwiększeniem się ryzyka chorób
autoimmunologicznych, zwłaszcza cukrzycy typu I, choroby Leśniowskiego-Crohna,
raka pęcherza moczowego, piersi, jelita grubego, okrężnicy i jajnika. Osoby z
chorobą Parkinsona i stwardnieniem rozsianym mają niższe stężenie witaminy D w
surowicy.
Badania z 2005 pokazały, że u 92% zdrowych młodych kobiet (próba 420 dziewcząt)
z Europy Środkowej i Północnej, poziom witaminy D jest niski (<20 ng/ml).
Skóra o ciemnej karnacji produkuje witaminę D około sześciu razy wolniej, na
skutek pochłaniania promieniowania UV przez melaninę. Powoduje to, że murzyni
mają przeważnie o połowę mniejsze stężenie witaminy D we krwi niż biali. Kremy
ochronne redukują jej produkcję o około 98%.
Dzienna dawka witaminy D u osoby o jasnej karnacji powstaje w trakcie 5-15
minutowej ekspozycji między godziną 10 a 15. Dorosła kobieta (o jasnej karnacji)
podczas opalania w bikini, wytwarza około 10 000 IU w czasie 15-20 min.
Obecnie trwają badania weryfikujące zalecane dzienne spożycie witaminy D.
Prawdopodobnie w wielu krajach będzie koniecznie ich podniesienie nawet 5
krotnie.
Skutki nadmiaru
Nie jest możliwe wywołanie hiperwitaminozy przy zwykłej diecie lub
intensywnej ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe. Nadmierna ilość
promieni UV rozkłada witaminę D do suprasterolu zapobiegając nadprodukcji. Do
przedawkowania witaminy D podawanej doustnie dochodzi rzadko, ponieważ wymaga
podawania przewlekle dużych dawek tej witaminy - ok. 50 tys. j.m. na dobę lub
więcej. W niektórych chorobach np. sarkoidozie, gruźlicy czy idiopatycznej
hyperkalcemii o wiele mniejsze dawki niewiele przekraczające dawki terapeutyczne
(np. powyżej 1000 j.m. na dobę) mogą już spowodować objawy zatrucia. Poziom
witaminy D przekraczający 200 ng/ml (500 nmoli/L) uważa się za potencjalnie
toksyczny prowadzący do hiperkalcemii i hiperfosfatemii. Tolerowalny wyższy
poziom przyjmowania witaminy D został określony na 2000 j.m.
Występujące objawy są związane z hiperkalcemią - nudności i wymioty, brak
apetytu, zaparcia, osłabienie i łatwe męczenie się, nadmierne pragnienie,
wzmożone oddawanie moczu, świąd skóry, bóle głowy. Przy towarzyszącej
hiperkalciurii może dochodzić do tworzenia złogów nerkowych (kamica nerkowa), a
także zwapnień (nefrokacynoza), następnie do niewydolności nerek. Złogi wapniowe
mogą pojawiać się w tkankach: np. tętnicach, sercu, płucach. U dzieci można
zaobserwować opóźnienia w rozwoju psychomotorycznym.
Pokarmowe źródła witaminy D
Pod wpływem światła słonecznego w drożdżach i roślinach powstaje
ergokalcyferol. Cholekacyferol znajduje się w rybach oleistych i ich produktach
(tran).
- tran i oleje rybne
- ryby (łosoś, dorsz, tuńczyk, śledź, makrela, sardynki) (ok. 350 IU D3/100 g
przyrządzonej ryby)
- wątroba (olej z wątroby dorsza: ok. 1400 IU D3/łyżeczkę)
- jaja (żółtko jaja kurzego: 20 IU D3/szt.)
- grzyby (suszone grzyby shiitake: 1600 IU D2/100 g)
Z tego względu, że zwykle dieta nie zawiera wystarczającej ilości witaminy D
niektóre produkty spożywcze są w nią wzbogacane. W USA: mleko i jogurt, płatki
śniadaniowe, sok pomarańczowy oraz margarynę. W krajach europejskich są to:
margaryna i płatki śniadaniowe.
Dobowe zapotrzebowanie
Ustalenie norm dziennego zapotrzebowania na witaminę D jest utrudnione,
ponieważ jej głównym źródłem (często zapewniającym w 100% zapotrzebowanie), jest
cholekalcyferol powstający w skórze. Normy ustala się w celu prewencji chorób i
zachowania pełni zdrowia.
- niemowlęta: norma zalecana 20 µg, poziom bezpieczny 10 µg
- dzieci (1-9 r.ż): 15 µg, poziom bezpieczny 10 µg
- młodzież i osób po 60 r.ż.: 10 µg, poziom bezpieczny 5 µg
FDA zaleca spożywanie 10 µg (400 j.m.) witaminy D na dobę u dzieci powyżej 4 r.ż.
i dorosłych (przy diecie zawierającej 2000 kcal)[17]. Inna amerykańska
instytucja naukowa zaleca spożywanie na dobę 5 µg w wieku do 51 roku życia, 10
µg w wieku 51-70 i 15 µg powyżej 71 roku życia.
Historia
Do odkrycia doprowadziły badania nad krzywicą, dziecięcą chorobą kośćca,
która była szeroko rozpowszechniona w miastach w czasach rewolucji przemysłowej.
Na początku XIX wieku badacze wykryli, że lecznicze działanie u dzieci chorych
na krzywicę ma promieniowanie ultrafioletowe i olej z wątroby dorsza.
Kąpiele słoneczne jako metodę leczenia krzywicy opisał w 1822 roku polski lekarz
i uczony Jędrzej Śniadecki[18].
Poprzez naświetlanie ergosterolu, sterolu uzyskanego z drożdży, otrzymano
produkt który nazwano witaminą D1, lecz później ustalono, że jest to w
rzeczywistości mieszanina ergokalcyferolu i lumisterolu. W 1931 roku poprzez
separację uzyskano z "witaminy D1" ergokalcyferol, czyli witaminę D2. Sądzono
wówczas, że jest ona tożsama z witaminą wytwarzaną w skórze, jednak dalsze
badania wykazały, że są to różne związki chemiczne. Dalsze badania wykazały
istnienie prekursora witaminy D w skórze - 7-dehydrocholesterolu oraz
doprowadziły w 1936 roku do odkrycia witaminy D3. Dalsze badania w 2. połowie XX
wieku doprowadziły do szczegółowego poznania funkcji i metabolizmu witaminy D.
Preparaty
W Polsce w profilaktyce i leczeniu stosuje się głównie cholekalcyferol, a np.
w USA ergokalcyferol.
- w postaci cholekacyferolu
- Devikap krople doustne
- Juvit D3 krople doustne
- Vigantol krople
- Vigantoletten 500 tabl.
- Vigantoletten 1000 tabl.
- preparaty złożone cholekalcyferolu ze związkami wapnia lub związkami wapnia i
magnezu
- liczne preparaty np. Vicalvit D
- preparaty złożone cholekalcyferolu z retinolem
- Vitaminum A + D3
- w postaci kalcytriolu
- Kalcytriol kaps.
- Silkis maść
- w postaci alfakalcydiolu
- Alfadiol kaps.
- Alfakalcydol kaps.
- w postaci kalcyfediolu
- Devisol 25 krople
Dawkowanie
Dawki witaminy D stosowane są ustalane indywidualnie i zależą od konkretnej
sytuacji klinicznej. Ze względu na ścisły związek poziomu witaminy D z poziomem
wapnia, przed i w trakcie leczenia należy go monitorować.
Profilaktyka
Doustne:
- dzieci po 4. tygodnia życia niemowlęta donoszone, prawidłowo pielęgnowane,
przebywające często na świeżym powietrzu oraz dzieci do 2-3. roku życia - 500
j.m./dobę
- po 4. tygodnia życia u wcześniaków, bliźniąt i niemowląt żyjących w złych
warunkach socjalnych 1000 j.m./dobę
- dorośli: 500-1000 j.m./d.
Leczenie
Leczenie doustne:
- od 4. tygodnia życia do 18. roku życia 3 000-10 000 j.m./dobę przez 4-6
tygodni pod ścisłą kontrolą lekarską (można powtórzyć po tygodniowej przerwie)
- w krzywicy i osteomalacji 1000-5000 j.m./dobę
- w osteoporozie 1000-3000 j.m./dobę
- w niedoczynności przytarczyc i rzekomej niedoczynności przytarczyc 10 000-20
000 j.m./dobę w zależności od stężenia wapnia w surowicy
Stężenie wapnia we krwi należy kontrolować co 4-6 tygodnie, następnie co 3-6
miesiące.
c.d.n.
|

Lion Kids Vitamin D
(W SKŁADZIE
WITAMINA D)
BETA-KAROTEN,
WITAMINY D, E, C, WITAMINY Z GRUPY B, A, ORAZ SKŁADNIKI MINERALNE: WAPŃ, FOSFOR,
JOD, ŻELAZO, MAGNEZ, MIEDŹ, CYNK, MAGNEZ, POTAS, SELEN I CHROM.

Protect 4Life
(W SKŁADZIE
WITAMINA D)
ALERGIE, MIGRENA,
ASTMA, NADWAGA, NOWOTWORY, DEPRESJA, KONCENTRACJA, PAMIĘĆ, WITALNOŚĆ.

Vital A
(W SKŁADZIE
WITAMINA D)
ODPORNOŚĆ, WIRUSY,
INFEKCJE, ALERGIA, SZKORBUT, NADCIŚNIENIE.

New Life
(W SKŁADZIE
WITAMINA D)
PREPARAT NATURALNY,
DLA KOBIET PRZYGOTOWUJĄCYCH SIĘ DO CIĄŻY, DLA KOBIET W CIĄŻY, ORAZ DLA MATEK
KARMIĄCYCH PIERSIĄ.

Full Spectrum
(W SKŁADZIE
WITAMINA D)
PAMIĘĆ,
KONCENTRACJA, PAZNOKCIE, WŁOSY, URODA, WZMOCNIENIE ORGANIZMU.

Senior Formula
(W SKŁADZIE
WITAMINA D)
OPRÓCZ WITAMIN I
MINERAŁÓW ZNAJDUJĄ SIĘ ENZYMY, BIOFLAWONOIDY, GLUTATION, LUTEINA, EKSTRAKT Z
NASION WINOROŚLI I MIŁORZĄB JAPOŃSKI (GINCO BILOBA)

MenopausalFormula
(W SKŁADZIE
WITAMINA D)
MENOPAUZA,
NADCIŚNIENIE TĘTNICZE, UDERZENIA GORĄCA, NADMIERNE POCENIE SIĘ, CUKRZYCA.
|